بررسی نسخه موبایل Tekken؛ اینجاستیس به روایتی متفاوت

نسخه موبایل تکن فدای همون سیاستی شده که استودیوی NetherRealm واسه پیشرفت اینجاستیس ۱ و مورتال کامبت ایکس پیش گرفته بود. بخش عجیب ماجرا اینجاس که اونا بعدا با اینجاستیس ۲ تونستن اشتباهاتشان رو جبران کنن اما نامکو با تموم تجربیاتش از این اشتباهات درس نگرفته.

وقتی واسه اولین بار خبر ساخت یه نسخه موبایل از تکن اونم به صورت یهویی رو شنیدیم خیلی خوشحال شدیم. بعد از استریت فایتر و مورتال کامبت، این تکنه که بیشترین نقش رو در تشکیل سبک مقابله ای داشته و با وجود فراز و نشیبای گوناگونش بازم بازیکنا احترام زیادی واسه اون قائلند.

تکن ۷ چند ماه پیش واسه پلتفرمای خونگی انتشار یافت و با واکنشای مثبتی رو به رو شد.

اگه هم از گیمرهای قدیمی باشین، حتما خاطرات زیادی با ساخته نامکو دارین. زمونه ای که به کلوپا می رفتید و جای فیتالیتیای خونین مورتال کامبت، تصمیم می گرفتید با حرکتای رزمی جور واجور تکن ۳ دوستان تون رو شکست بدین. پس طبیعیه عرضه یه نسخه مخصوص از تکن واسه اسمارت فونا هر بازیکنی رو به وجد بیاره.

ولی بعد از ماجراجویی چند ساعته با شخصیتای تکن، فهمیدیم نسخه تلفنای هوشمند این مجموعه معروف با چیزی که توقع داشتیم خیلی فاصله داره. از بیرون که نگاه کنین، همه چیز نوید بخش یه تکن سنتی و متناسب با مکانیزمای اسمارت فونا میده.

بازی سه حالت گیم پلی جور واجور داره؛ بخش داستانی، اونتا و مقابله با بقیه بازیکنا.

از همین اسکرین شاتا هم میشه فهمید که گرافیک و مدل سازی کاراکترها به طور کامل وفادار به نسخه های کنسولیه و پیشرفت دهنده با به کار گیری شخصیتای جور واجور دنیای تکن تلاش کرده تجربه فراموش نشدنی ورژنای پلتفرمای خونگی رو به تلفنای هوشمند بیاره.

اما این تنها نمای خارجی بازیه و همین که اولین مقابله خود رو انجام دادین، متوجه مشکلات بازی میشین. چون هر چی قدر سازنده به فکر یه گرافیک استثنایی و گذاشتن شخصیتای جور واجور بوده، خیلی واسه گیم پلی خلاقیت به خرج نداده و با الهامای اشتباه از بازیای معروف رو به رو هستیم.

راستش رو بخواین قبل از تجربه نسخه موبایل تکن، تصور کردیم بازی از عناوینی مثل شدو فایت الهام گرفته و همون راهی که کپکام با پورت استریت فایتر ۴ روی iOS پیش گرفت رو ادامه میده. یعنی در تصویر چند دکمه و آنالوگ لمسی وجود داشته و به کمک اونا می جنگید.

با این وجود نامکو واسه عنوانش ورژن اسمارت فونای اینجاستیس ۱ و ۲ رو هدف قرار داد که بد هم نیس ولی مسئله مهم، استفاده اشتباه از المانای این عناوینه. همونجوری که با بررسی اینجاستیس ۲ گفتیم، نسخه موبایل اینجاستیس ۱ و مورتال کامبت ایکس بازیای خوبی بودن ولی فایتینگای خوبی نبودن.

سبک فایتینگ با تاکتیک گره خورده و عناوینی که نام بردیم با سادگیای خیلی زیاد مهم بودن این تاکتیک رو به کمترین درجه ممکن رساندند. NetherRealm زیادتر از اندازه پیچیدگیای سبک فایتینگ رو کم کرد و بخاطر این بازیای موبایل اونا بیشتر از اینکه یه بازی مقابله ای باشن عناوین «دکمه زنی» بودن.

از دیدگاه آزادی گیم پلی، نسخه موبایل تکن بین اینجاستیس ۱ و اینجاستیس ۲ قرار میگیره.

مشکل نسخه موبایل تکن هم از همینجا سر میگیره. بازی نسبت به اینجاستیس ۱ آزادی بیشتری هنگام مبارزات به بازیکنا میده ولی این آزادی بازم نسبت به اینجاستیس ۲ خیلی کمتر بوده و پس همون کمبود اهمیت تاکتیکا که با ساختهایی اولیه NetherRealm دیدیم اینجا نمایان می شه.

البته این نکته به معنی نبود لذت بردن از تکن نیس و بازی ویژگیای باحال مختلفی داره. ساخته نامکو رویارویی Kazuya Mishima، مبارز معروف دنیای تکن، با شخصیتی به طور کامل جدیدی با نام Revenant رو روایت می کنه که تلاش داره با جذب بقیه مبارزین امپراطوری خودشو به راه بندازه.

پس حالا باید با جمع آوری تیم تون، به جنگ با Revenant و اعضایش رفته و ایشون رو شکست بدین. با وجود اینکه بخش داستانی بعد از چند کات سین ابتدایی به طور کامل رها می شه و بدیش اینه در ادامه روایت جذابی رو تماشاگر نیستیم اما به دلیل چپترهای جور واجور، جایزه های جورواجور و ریتم بالای مبارزات تا ساعتا وقت تون رو پای اون بذارین.

اینجا هر چپتر خودش تشکیل شده از چند بخش که مربوط به شخصیتای منفیه بوده و با شکست اونا به باس پایانی می رسید. اگه اونو شکست بدین، چپتر بعدی آزاد می شه. ایده باحال پیشرفت دهنده واسه این قسمت و قبل از رفتن به میدون جنگ رو می تونیم توانایی انتخاب سه شخصیت بنامیم.

این ویژگی رو قبلا با بازیای موبایل مشابه دیده بودیم ولی فرق تکن با اونا، نبردهای تک نفره س. یعنی چه؟ قبل اینکه وارد یه چپتر بشوید، بازی به شما اجازه میده تا بین کاراکترهایی که دارین سه عدد رو انتخاب کنین. بر خلاف بازیایی مثل اینجاستیس که مبارزات معمولا سه به سه هستن، در تکن جنگای یه به یه رو تجربه می کنین.

اگه هم در مقابله ای شخصیت تون شکست بخوره، بازی دوباره به منوی بخش داستانی رفته و اونجا با انتخاب یکی دیگه از کاراکترهایی که دارین جنگ رو ادامه می دید. این روند تا جایی که هر جنگجو ببازه ادامه داره. اما به چه دلیل «جنگای تک به تک» تکن رو از بخشای مثبت بازی نامیدیم؟

قبل از جواب به این سوال، بیایید اول نگاهی به گیم پلی و مکانیزمای کنترل بندازیم. با ضربه روی صفحه لمسی شخصیت شما به حریف حمله می کنه و با کشیدن انگشت خود می تونین به سمت چپ یا راست حرکت کنین. حمله قوی یا دفاع با نگه داشتن انگشت تون روی صفحه هم از دیگر توانایی هاییه که سازنده به بازیکن داده.

در نسخه موبایل تکن «کارت» نقش همون کمبوها رو اجرا می کنن.

سری تکن همیشه به حرکتای جور واجور یا همون کمبوهای شخصیت هاش معروف بوده و به دلیل سادگی ذات موبایل، پیشرفت دهنده واسه اضافه سازی اونا به نسخه موبایل تصمیم گرفته از ایده کارتا استفاده کنه. همون المانی که این روزا به بهانه های جور واجور با اپلیکیشنای مختلفی می بینیم.

پس واسه هر شخصیت چندین کارت که حکم قدرتای اونا رو دارن گذاشته شده که با سرعت خوبی هم انرژی شون پر می شه. تموم مکانیزمای مبارزات نسخه موبایل تکن این بود، حالا بیایید به سوالی که بالاتر مطرح کردیم جواب بدیم. همونجوری که از اول مطلب گفتیم، تکن به دلیل محدودیتای گیم پلی عنوانی تاکتیکی نیس.

بخاطر این ممکنه بعد از انجام چندین مسابقه از تجربه بازی خسته شده و اونو کنار بندازین. در این قسمت سازنده با یه ایده باحال تونسته جذابیت عنوانش رو واسه مدتا حفظ کرده و خستگی رو از مبارزات، دست کم واسه ساعاتی، دور نگه داره: ریتم بسیار سریع.

سرعت گیم پلی شدیدا بالا هستش که یکی از دلایلش رو باید به نام مبارزات تک به تک بزنیم. طوریکه شاید طولانی ترین مقابله نزدیک به ۳۰ ثانیه طول بکشین. این المان خوب تونسته ذاتِ خسته کننده کمبود تاکتیک در جنگا رو بپوشونه.

در بخشی از مقاله گفتیم تکن بازم جذابیتایی داره، یکی از اون قسمتای جذاب همین ریتم سرسام آور مبارزاته. از بخش گیم پلی که بگذریم به گرافیک می رسیم؛ جایی که با وجود ضعف هاش به طور کامل می تونه طرفداران رو راضی نگه داره.

مدل سازی عالی شخصیتا در کنار انیمیشنای روان و طبیعی اونا باعث شده تا بازی از دیدگاه دیداری یکی از بهترینای تلفنای هوشمند بوده و با امید به اینکه کپکام واسه گرافیک پورتای بعدی استریت فایتر واسه موبایل از ساخته نامکو الهام بگیره.

بخش مثبت ماجرا اینجاس که گستردگی این عنوان فقط واسه شخصیتا نشده و محیطا هم تنوع خوبی دارن. البته گرافیک بازی فعلا خیلی بهینه نیس و بعد از انجام چند مسابقه تماشاگر افت فریم هستیم. ضمن اینکه برخلاف انیمیشنای حمله، انیمیشنای صورت هنگام ضربه خوردن خیلی خشک بوده و بیشتر واکنشی متفاوت نمیبینیم.

گرافیک و موسیقی از بهترین بخشای بازیه.

اگه از طرفداران تکن یا  ساختهایی NetherRealm هستین، عنوان مقابله ای نامکو مطمئنا می تونه واسه ساعتا سرگرم تون کنه؛ اینجاستیس ۱ و مورتال کامبت ایکس با وجود تموم محدودیت هاشون به باور بعضی بازیکنا از سرگرم کننده ترین عناوین فایتینگ موبایل بودن.

جز این، پیشنهاد می کنیم تا هنگام عرضه شدو فایت ۳ وقت خود رو با اینجاستیس ۲ یا قسمت جدید ترنسفومرز بگذرونین. بد نیس بدونین بازی فعلا به صورت محدود واسه کانادا انتشار یافته و حالا خوبیش اینه واسه تجربه اون نیازمند نرم افزارهای تغییر آی پی نیستین.

دانلود نسخه iOS – دانلود نسخه اندروید

در بخش اپلیکیشنای سایت ما بخونین:

بررسی نسخه موبایل Injustice 2؛ عدالت دروغین

بررسی بازی FRAMED 2؛ پارت دوم

نگاهی به نسخه بتای Shadow Fight 3؛ سایه هایی که نمایان شدن

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *