۲- مشاهده : مشاهده اندامهای تحتانی جهت بررسی وجود تغییر شکلهای آن
۳- اندازه گیری وزن با ترازو Soehnle ساخت آلمان
۴- اندازه گیری قد با متر

  1. محاسبه BMI بافرمول وزن / مجذور قد
  2. Wobble board چوبی (تصویر ۱-۳)
  3.  تشکچه های پشمه شیشه ایی
  4. گونیامتر طلقی Furlong

۶- آنالیز کامپیوتری : اندازه گیری زوایای مفصل زانو با نرم افزار اتوکد ثبت آن
تصویر۱-۳) وابل بورد

۶-۳ روش اجرای طرح

ابتدا در مورد چگونگی انجام آزمایش برای هر کدام از افراد توضیح و آموزش مختصری داده شد و از آنها درخواست شد تا فرم رضایت نامه را امضاء نمایند. سپس اطلاعات مربوط به هر فرد در پرسش نامه ثبت شده و تستهای مورد نظر اجرا گشت. جهت انجام مارکر گذاری، هر فرد از یک شلوارک ورزشی استفاده کرده و هیچگونه پوشش دیگری در اندام تحتانی خود نداشت. هرکدام از افراد بر روی یک تخت درمانی در حالت طاقباز و کاملا راحت قرار گرفته و چهار عدد مارکر پوستی قرمز رنگ به شکل دایره و با قطر چهار سانتیمتر به روش زیر در سمت خارجی اندام مورد تست در چهار نقطه چسبانده شد:
(a تروکانتر بزرگ لمس شده (در بعضی از افراد برای لمس بهتر، ران آنها در اداکسیون قرار داده می شد)، ‌سپس نوک تروکانتر بزرگ با متر لاستیکی به قسمت میانی خط مفصلی خارجی زانو وصل گشت. مارکر اول در۴/۱ فوقانی این خط، مارکر دوم در قسمت فوقانی چین پوپلیته آل در محاذات لبه فوقانی پاتلا، مارکر سوم در گردن فیبولا و مارکر چهارم در قسمت فوقانی مالئول خارجی چسبانده شد و سپس فرد در لب تخت نشسته و در وضعیتی که زانو تقریبا ۹۰ درجه خم است، انتخاب محل مارکرها بر اساس مطالعات لافورچون[۶۸] و همکاران، کپز[۶۹] وهمکاران تولی و استیلمن[۷۰] صورت گرفت. از دوربین فیلم برداری Canon450D با رزولاسیون ۱۲ مگاپیکسل جهت فوتوگرافی استفاده شد. دروبین در تمام مراحل مطالعه در فاصله ۱۸۵ سانتیمتری از تخت و ۶۵ سانتیمتری از سطح زمین به صورتی که لنز آن کاملا در امتداد مرکز تخت بود، بر روی سه پایه عمود بر صفحه حرکتی زانو تراز شد. در وضعیت نشسته و ایستاده برای ارزیابی حس وضعیت زانو در نظر گرفته شد. در وضعیت نشسته فرد مورد مطالعه در انتهای تخت درمانی قرار گرفته و از هر فرد درخواست شد تا در حدی که راحت است تنه را به سمت عقب متمایل کرده، سر را در امتداد تنه نگه داردو روی کف دستهایش تکیه کند. در این وضعیت، زانو تقریبا ۸۵ درجه فلکشن و مچ پا تقریبا ۴۵ درجه پلانتار دارد و تنه نیز ۳۰ درجه از سطح عمود عقب تر از ران تقریبا افقی خواهد بود. دو گونیامتر، در زاویه های ۳۰ و ۶۰ درجه مشابه وضعیت تست در وضعیت نشسته و وضعیت ایستاده روی یک تخت در محلی که فقط آزمونگر می توانست آنها را ببیند، جهت راهنمایی آزمونگر برای دادن زاویه تست در محلی دورتر از دید افراد مورد مطالعه نصب شد. در حالیکه چشمان فرد مورد آزمایش بسته بود و با گرفتن پاشنه پا و و با حرکت پاسیو و سرعت تقریبی ۱۰ درجه در ثانیه بدون اینکه تغییری در وضعیت مچ پا ایجاد شود زانو به زاویه تقریبا ۳۰ درجه برده می شد و در آن زاویه از فرد درخواست شد تا زاویه مورد نظر را بمدت پنج ثانیه نگه دارد و بر روی آن تمرکز کند. سپس زانو به وضعیت استراحتی برگردانده شده و بعد از هفت ثانیه از فرد درخواست شد تا ساق پا را به صورت اکتیو حرکت داده و زاویه تست شده را با سرعت
دلخواه ساق پا بازسازی کند وآن را با کلمه ((حالا)) اعلام نماید. از زاویه تست و سه تکراری بازسازی زاویه عکس گرفته شده سپس به منظور حذف تاثیرات پروپریوسپتیو زاویه تست شده بر زاویه بعدی، فرد به مدت یک دقیقه را ه می رفت و بعد از آن زاویه ۶۰ درجه با روشی مشابه تست می شد (تصویر شماره ۲-۳). بعد از تست وضعیت نشسته، از فرد خواسته شد دو دقیقه را ه برود.
تصویر۲-۳ وضعیت قرارگیری آزمودنی در حالت نشسته
سپس به فرد آموزش داده می شد که حرکت نیمه اسکوات را به نحوی انجام میدهد که در هر ثانیه زانو ۱۰ درجه خم شود. سپس فرد مورد آزمایش در وضعیت ایستاده قرار می گرفت واز او خواسته می شد تا در شروع تست پای غیر تست خود را، در حدی که فقط کمی از زمین فاصله داشته باشد، از زمین جدا کرده
و دست سمت پای تست را نیز بر روی تنه خود
برای جلوگیری از پنهان شدن مارکرها بگذارد. در حالیکه سر خود را صاف نگه دارد (برای جلوگیری از تحریک سیستم وستیبولار) و تنه را به سمت عقب و یا جلو متمایل نکند (برای یکسان بودن گشتاورهای ایجاد شده در مفاصل اندام تحتانی در همه افراد). از فرد درخواست شد تا در حدی که فقط برای حفظ تعادل
کافی باشد دست سمت غیر تست را به دیوار تماس دهد. سپس در حالیکه چشمان فرد مورد آزمایش
بسته بود از وی خواسته شد با همان سرعتی که به وی آموزش داده شده بود چمباتمه بزند. وقتی زانو به زاویه ۳۰ درجه می رسید دستور توقف داده می شد و سپس از او خواسته شد تا آن را وضعیت را
تصویر۳-۳ وضعیت قرارگیری آزمودنی در حالت ایستاده
بمدت پنج ثانیه نگه دارد و بعد از آن زانو را با سرعت دلخواه  ساق پا به وضعیت شروع برگرداند و بعد از هفت ثانیه زاویه را بازسازی کند. سپس مجددا به منظور حذف تاثیرات پروپرستیو زاویه تست شده بر زاویه بعدی، فرد به مدت یک دقیقه راه رفته و بعد از آن زاویه ۶۰ درجه با روشی مشابه تست شد. در وضعیت ایستاده پای آزمودنی در یک وضعیت ثابت که در آن پنجه ها مختصری به سمت خارج متمایل باشند، قرار می گرفت. همچنین برای کنترل چرخش های ساق ران و یکسان بودن حرکت برای همه افراد، از هر فرد درخواست شد تا در هنگام چمباتمه زدن با حفظ زاویه پا (حدود ۱۰ درجه ) سعی کند پاتلا را مستقیم رو به جلو نگه دارد . بازسازی هر زاویه در هر دو وضعیت ۳ مرتبه تکرار شد ( تصویر ۳-۳)
در انتها عکسهای گرفته شده به کامپیوترمنتقل شده و توسط نرم افزار اتوکد زاویه به دست آمده در هرعکس محاسبه می شد. در شکل ۳-۳ تصویر مراحل آزمون به صورت شماتیک آورده شده اند.
برنامه تمرینی که پس از پیش آزمون گرفته شد
در جداول ۱-۳ و ۲-۳ نشان داده شده است(۲،۴).
جداول ۱-۳: برنامه تمرین گیرنده های عمقی گروه اول.

این را هم حتما بخوانید :
پژوهش - پویایی های ورشکستگی بانک ها در ایران- قسمت ۴۴

گرم کردن
دو بک وارد، دو فوروارد همراه با زانو بلند، پا بوکس، دو زیگزاگ، دویدن به پهلو همراه با چرخش تنه، دو سرعت،
هر تمرین ۳۰ ثانیه و یک تکرار
تمرینات تکنیکی
تغییر مسیر ، حرکات نفوذی و سریع همراه با تغییر سرعت،.
هر تمرین۳۰ ثانیه و ۳ تکرار
تمرینات تعادلی

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است