خط قرمزهای زندگی زناشویی

couple

این روزا مجبوری ساعت های زیادی در روز کار کنی تا بتونی از پس اجاره خونه و هزینه های زندگی برآیی. خستگی و استرس به وجود اومده بوسیله کار از یه طرف، برآورده نشدن نیازها و انتظار?های زندگی زناشویی هم از طرف دیگه وضعیت رو بدتر می کنه…

بعضی فکر می کنند رضایت از زندگی مشترک در احساسات مثبت، دوست داشتن، رضایت جنسی، توافق در امور اقتصادی، خونه داری و تربیت بچه معنا می شه.

رضا، کارمند ۳۲ ساله، می گوید: «۵ ساله ازدواج کرده ام. خیلی وقت ها بوده که اگه هر ۶ ماه یه بار رابطه زناشویی داشتم، برام نعمتی بوده.» از اون طرف امیرعلی که ۳۵ ساله س، می گوید: «من دست کم باید هفته ای ۲ بار با همسرم رابطه زناشویی داشته باشم.» گستردگی این طیف در جامعه واقعا مهمه.

کارشناسان باور دارن پایین بودن سطح میل جنسی هم یکی از رایج ترین مسائل و مشکلات جنسی خونواده ها در قرن حاضره. اینکه میل جنسی الان نسبت به سال های قبل کمتر شده یا نه، مشخص نیس اما یه چیز قطعیه و اون اینکه شکایت خانوم ها بیشتره.

با دکتر سیدعلی آذین، متخصص پزشکی اجتماعی و مدیر درمان و مسوول کلینیک سلامت جنسی مرکز درمان ناباروری و سقط تکراری ابن سینا درباره این گفت وگو کرده ایم که واقعا چه اندازه رابطه زناشویی طبیعی به حساب میاد.

سلامت: دفعات ایجاد روابط زناشویی حد خاصی داره؟

این سوال واسه خیلی از زوج ها مطرحه اما قبل از جواب به اون لازم می دانم در مورد باور نادرستی که بدیش اینه بسیار هم شایعه، توضیح بدم؛ بدیش اینه بیشتر زن و شوهرها تصور می کنن که معنی رابطه زناشویی فقط انجام نزدیکیه درحالی که این تفکر باعث می شه زوج نه تنها خود رو از لذت بقیه تعامل های جنسی به خصوص جنبه های عاطفی اون محروم کنن، بلکه اگه به هر دلیل واسه هرکدوم عذری ایجاد شه (از شکل های جور واجور مریضی تا شرایطی به طور کامل طبیعی مثل دوران قاعدگی) رابطه زناشویی اونا تعطیل می شه و این به خصوص در درازمدت، واسه زندگی زناشویی به درد بخور نیس.

وقتی از رابطه زناشویی صحبت می شه، منظور شکل های جور واجور تعامل ممکن بین دو طرفه که می تونه از یه معاشقه ساده بدون قصد رسیدن به ارگاسم تا رفتار جنسی همراه با بالاترین درجه لذت جنسی واسه یکی یا هر دو طرف یا در آخر همراهی اون با نزدیکی جنسی باشه.

در مورد تعداد دفعات ایجاد رابطه زناشویی هم برداشت های نادرست بسیاری هست که همکاران ما در بخش سلامت و هم اینکه رسانه های معتبر و مسوولیت پذیر باید واسه اصلاح اونا تلاش کنن.

سلامت: تعدد روابط زناشویی ضرری متوجه زوج نمی کنه؟

به عنوان یه قانون کلی، اگر ممنوع بودن پزشکی وجود نداشته باشه (که موارد اون بسیار محدود و تشخیص اون هم فقط با دکتر درمون)، دفعات ایجاد رابطه زناشویی هیچ محدودیت خاصی نداره و هیچ کس نمی تونه واسه اون عدد و رقم، تواتر یا کمیت خاصی تجویز کنه اما در مواردی مثل الگوی رفتار جنسی وسواسی یا اعتیاد به روابط جنسی (که وجود مورد دوم هنوزم مورد مناقشه س)، استثناء هست و باید به وسیله کارشناسان، به خصوص روان پزشکان، بررسی و پیگیری شه.

سلامت: پس این باور که یه زوج طبیعی باید هفته ای یه بار رابطه زناشویی داشته باشن، خیلی غلطه؟

تمایل به ایجاد رابطه زناشویی در افراد جور واجور فرق داره و نمی توان گفت ایجاد چه تعداد رابطه زناشویی تو یه زمان مشخص نشونه طبیعی بودن همسرانه.

بعضی وقتا همکاران زوج هایی رو واسه درمان به کلینیک برگشت میدن چون مثلا فقط ماهی یه بار رابطه دارن! ولی در بررسی های انجام شده، معلوم می شه هیچ مشکل عملکردی وجود نداره و هر دو طرف هم از زندگی جنسی و عاطفی خود راضی هستن. طبیعیه که ما هم جز دادن اطمینان به اونا که همه چیز عادیه، هیچ دخالت دیگری رو صلاح نمی دانیم.

سلامت: بعضی مردها فکر می کنند رابطه زناشویی انرژی خیلی از اونا می گیرد، این تصور درسته؟

نه! درواقع یکی از دلایلی هم که باعث می شه موضوع دفعات رابطه زناشویی در اذهان اهمیت خاصی پیدا کنه، باورهای غلط درخصوص انرژی لازم واسه این فعالیت ها و احتمال ضعیف شدن بنیه و توان عمومی فرده.

یکی از چیزایی که افراد در مطب ها و کلینیک ها درخواست می کنن، تجویز دارو یا مکمل های غذایی واسه تقویت بنیه عمومی یا جنسی واسه خود یا شریک زندگی?شونه. به نظر می رسد باورهای قبلی عادی در جامعه، در کنار تبلیغات وسیع در مورد کالاهایی با این ویژگی، به گسترده شدن این تصور غلط کمک کرده ان، به خصوص در مورد مردان، چون فعالیت جنسی به خروج فراورده ای از بدن منجر می شه که از دیرهنگام به مفاهیمی مثل انرژی حیاتی یا مایع زندگی بخش و… منتسب می شده و این، باور اینکه روابط زناشویی توانایی جسمی بالایی می طلبد، بسیار تقویت کرده. درحالی که برخلاف تصور عادی، روابط زناشویی خیلی فعالیت سنگینی حساب نمی شه.

با اینکه اندازه مصرف انرژی در جریان این رابطه به عواملی مثل نوع، مدت و شدت فعالیت های جور واجور و اندام فرد بستگی داره ولی مطالعه های جور واجور نشون میدن با وجود تنوع روابط، دامنه مصرف انرژی در مراحل جور واجور یه رابطه نیم ساعت ای، بین ۵۰ تا ۱۵۰ کیلوکالریه (از یه رابطه ملایم تا رابطه ای بسیار فعال). این اعداد وقتی بیشتر معنی پیدا می کنن که بدونین یه فنجون بستنی وانیلی به طور متوسط ۳۰۰ کیلوکالری انرژی داره، یعنی انرژی لازم واسه دو بار ایجاد رابطه زناشویی به طور کامل فعال!

سلامت: چه وقتی زیاده روی در این رابطه یه جور مریضی به حساب می رود؟

فعال بودن از دید جنسی نه تنها ضرری نداره بلکه با افزایش سن اهمیت خاصی هم پیدا می کنه. زنده و با تازگی نگه داشتن رابطه زناشویی در سنین بالاتر نه فقط به حفظ کیفیت زندگی و سلامت روان و حفظ صمیمیت زوج کمک می کنه، بلکه از دید بیولوژیک هم کارکرد و سلامت اندام های تناسلی در هر دو جنس با فعالیت جنسی دائمی تا سنین بالاتری تضمین می شه.

سلامت: داشتن رابطه زناشویی کوتاه مدت، ناامیدکننده س؟

این موضوع هم یه باور غلط دیگه س. همونطور که گفته شد واسه یه رابطه زناشویی موفق بیشترین حد یا کمترین زمان تعریف نشده. بعضی افراد فقط زمان بین دخول تا انزال رو درنظر می گیرند و در صورت کوتاه بودن این فاصله می می گن مرد دچار انزال زودرسه در حالی که نوازش و بوسه هم جزیی از رابطه زناشویی حساب می شه.

از طرف دیگه این مدت زمان صرف شده نیس که اهمیت داره بلکه اندازه رضایت زن و شوهر از رابطه مهمه. پس اگه زوجی با «رضایت هر دو طرف» در تموم ایام هفته فعالیت جنسی دارن و از این رابطه لذت می برند، هیچ دلیلی وجود نداره که بخوایم اونا رو از این الگوی رفتاری نهی کنیم.

سلامت: بعضی وقتا فقط یکی از دو طرف میل زیادی به داشتن رابطه زناشویی داره یا در مورد زمان انجام رابطه اختلاف سلیقه دارن. چه پیشنهاد ای به این زوج ها می توان داشت؟

اگه تمایل و نیاز جنسی یه طرف بیشتره، شریک زندگی اون می تونه با ارتقای علم و مهارت های جنسی و حتی بدون نیاز به انجام نزدیکی، به این نیاز جواب دهد چون اندازه میل و نیاز جنسی هم مثل خیلی از متغیرهای انسانی دیگه از یه فرد به فرد دیگه و حتی در مقاطع وقتی متفاوت تو یه فرد متفاوت هستش. پیشنهاد می شه دو نفر که کاندیدای ازدواج با همدیگه هستن، در مورد خیلی از مسائل از جمله دیدگاه خودشون درباره روابط زناشویی و اهمیتی که در زندگی مشترک واسه این موضوع قائل هستن، صحبت کنن، ولی در بهترین حالت هم نیاز و تمایل جنسی زوج همیشه به طور کامل همخوانی نداره.

در روبرو شدن با این موضوع، مثل خیلی از موضوعات دیگه، زن و شوهر باید به یه تعامل سازنده برسن؛ به نحوی که احساس نکنن مورد بی توجهی قرار گرفته ان و از طرف شریک زندگی، تحت فشار هستن. به علاوه درخصوص درخواست های جنسی، زن و شوهر باید دوستانه گفت وگو کنن و خواسته های خود رو با همدیگه در میان بذارن.

مثلا هنوز خیلی از خانوم ها از اینکه پیشنهاددهنده شروع رابطه زناشویی باشن، اکراه دارن یا اون رو درست نمی دانند در حالی که اینجور تصوری اصلا غلطه و بعضی مردان توقع اینجور رفتاری رو دارن بدون اینکه به اون هیچ اشاره ای بکنن.

اینجور تعاملی در مورد بقیه متغیرهای ممکن مثل زمان رابطه، مکان اون و نوع رفتارها و هم اینکه موقعیت های ممکن واسه ایجاد رابطه زناشویی باید وجود داشته باشه. اتفاقا با بهره بردن از همین متغیرها می توان با وجود گذشتن سال ها از زندگی مشترک، از یکنواختی و سرد شدن رابطه پیشگیری کرد.

زوجی که به دنبال خوشبختی هستن، باید واسه رسیدن به اون هر کدوم به نیازای طرف مقابل احترام بذارن. در صورت محقق شدن این شرایط، به نیازها و خواسته های خود هم دست یافته ان. صدالبته اینجور تعاملی همراه با حسن قصد با چیزی که عده ای به شکل کاسبکارانه در زندگی به دنبال اون هستن، فرق داره.

مهارتای ازدواج موفق چیه؟

چیزایی که نباید به همسر گفت

زناشویی هفته نامه سلامت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *