Posted on

men

هر جامعه ای در هر جایگاه و شرایطی که باشه ناراحت و برآیند یه سری از قوانین، خصایص، رفتارها، فرهنگها و الگوهای شخصیتی افراد اون جامعه س. اندازه رشد و پیشرفت هر کشوری رابطه مستقیم با سلامت فکری، روحی و جسمی مردم داره که بعضی وقتا این موضوع کم اهمیت جلوه داده می شه.

به گزارش آلامتو به نقل از سایت مردمون؛ در این مقاله به ۸ اخلاق مهمی که واسه داشتن دنیایی بهتر باید اصلاح شن آشنا میشین.

  1. از خود تعریف کردن

از قدیم گفتن “درخت هرچقدر بارش بیشتر باشه افتاده تره.” مثلی که در شرایط فعلی عکس اون نمونه پیدا کرده. بعضی مردم بطور همیشگی در حال منم منم کردن، لاف زدن و بالا بردن شأن و شخصیت خود هستن و این جوری می خوان وجاهتی، ولو کاذب، بین بقیه به دست بیارن.

مرتب از کلمه “من” استفاده میکنن: “من از همه بیشتر میفهمم”، “من خیلی قشنگتر هستم”، “من فقط می تونم”،”من فلان جا آشنا دارم بیچاره ات میکنم!”، “من درست میگم.” خود شیفتگی و اعتماد بنفس زیادتر از اندازه در این افراد توهم خودبرتر بینی رو در اونا تقویت میکنه و باعث بروز اینجور رفتارهایی میشه.

  1. دو صد گفته چو نیم کردار نیس

موضوع مهم دیگه اینه که بیشتر مردم عمل گرا نیستن و بیشتر بهتر می دونن حرف بزنن. حرفه هایی که به ظاهر قشنگتر و دلربا هستن اما عملی کردن اونا یکم مشکل می کنه. بیشتر ما عادت کردیم بقیه رو نصیحت کنیم، نظرات سازنده خود رو بگیم، از بقیه انتقاد کنیم، ولی هیچ وقت حاظر نیستم اصلاح رو از خود شروع کنیم و به اعتقاداتمان از جنبه عملی نگاه کنیم.

کوچیکترین قدمی برنمی داریم و فقط شعار می دیم و توقع داریم دنیا با کلمات ما بهتر شه. تا حالا فکر کردین که از این همه حرف بدون عمل چی نصیبمون شده و یا می شه؟ قدمی هرچند کوچیک واسه رسیدن به اهدافتون ورداشته اید؟ اهدافی که خودتون منتفع شید و نه حتی بقیه؟

  1. زودباوری

ساده لوحی و سطحی نگری یکی از دلایل اصلی عقب موندن در زندگی و صدمات فرهنگی، مالی و اعتقادی بشمار میره. در دنیایی که همه به دنبال انتفاع شخصی خود هستن نباید هر چیزی رو که شنید، خواند و یا حتی دید، خیلی راحت باور کرد.

کمی اندیشه و تعقل واسه باور هر موضوعی لازمه. در واقع کسائی که کلاه ورداری میکنن نه بخاطر زرنگیشان، بلکه بدلیل ساده لوحی آدمایی که کلاه سرشون میره، به اهداف خود میرسن. خرد ورزی در ایجاد باورها و اثبات اونا یکی از خصایص مهم آدما هستش.

  1. شخصیت پرستی

بالا بردن افراد در زمینه های جور واجور مثل ورزشی، سینمایی، موسیقی و چیزای دیگه ای به جز اینا در حد بت و پرستش شخصیت اونا باعث میشه خیلی از گرفتاریای جامعه شکل بگیره و کمبودا و نواقص افراد پشت این شخصیت کاذب و ساختگی مخفی بمونه.

تعصب گرایی در میان افراد شخصیت پرست شکل میگیره و فردی که بت شده، دیگه لزومی به نقد شدن و جواب پس دادن در خود نمی بینه و همه بی هیچ چون و به چه دلیل خود رو مجبور به پیروی از اون میکنن. باید بدونیم که همه انسانیم نه کمتر و نه بیشتر و با هر انسانی باید در حد میونه روی رفتار شه و احترام به دست بیاره.

  1. بی تفاوتی

بی توجهی و بی تفاوتی به محیط دور و بر و نزدیکان شدیدا در حال باب شدنه. بیشتر سر در کار خود دارن و توجهی به اون چیزی که در دور و برشون میگذره ندارن و یا اگه کم التفاتیه با بی تفاوتی از اون رد می شن: در گوشه ای دو نفر در حال نزاع خونین هستن ولی افراد حاظر در محل فقط به تماشای ماجرا اکتفا میکنن، شخصی خود رو بدون نوبت در جلوی صف جا میکنه ولی تنها عده معدودی به این عمل اون معترض می شن، فروشنده ای واسه اجناس خود مبالغ خارج از عرف از مشتریانش دریافت میکنه اما کمتر کسی اعتراض میکنه، همسایه ای از فرط فقر شبه ها گرسنه می خوابد ولی همسایه اش با بی تفاوتی از اون میگذره، فرد سالخورده ای در اتوبوس بدون صندلی مونده و هیچکی حاظر نیس جاش رو به اون بده، در آخر باید دونست: بنی آدم اعضای یه پیکرند… راستی شما همسایه طبقه بالا یا پایین خود رو می شناسین؟! در برابر اون چیزی که دور و برتون میگذره هوشمندانه و با چشمانی تیزبین ناظر باشین!

  1. بی هویتی

بحران هویت در میان جوانان معضلیه که باید بطور جد مورد بررسی و حل و فصل قرار گیرد. خیلی از هویت اصلی خود فرسنگها جدا افتادن و اونو در افراد دیگری می جویند تا بلکه از این بحران خود رو خلاص کنن.

الگو ورداری از شخصیتهای غیر معمولی و غربی و قدم گذاردن در راه اونا واسه کسب هویت از خطرناکترین مشکلات شخصیتی بشمار میره. فقر فرهنگی و نداشتن اصول و معیارهای ایجاد و حفظ هویت از جمله مسائلی هستن که باید بیشتر از بیش واسه بهبود اونا اقدام شه.

  1. رفتار احساسی

خدا جهان آفرینش رو براساس عقل و خرد بنا کرده پس آدما هم به عنوان وارث می باید امور خود رو براساس این نعمت الهی سازماندهی کنن. در دنیای الان بروز رفتارها و معیارهای احساسی واسه اراده کردن در امور زندگی و جنبه های جور واجور اون مانند ازدواج، و شغل، مشکلات بسیار زیاد ای رو واسه افراد بوجود آورده و دلیل ناکامیا و شکسته های بسیاری گشته.

مقدم داشتن عقل نسبت به احساس میتونه مقدمه ای واسه رسیدن به اهداف و آرزوها باشه و آدم رو از پسرفت بازدارد. از جمله نموده های ناهنجار رفتارای احساسی در جامعه میشه به خودکشی، سرخوردگی بعد از شکست عشقی، همت نداشتن در امور شغلی، تعارفات زیادتر از اندازه، محبتهای بی جا و مضر، وسواس فکری و مشکلات خانوادگی اشاره کرد.

  1. ندیدن تصویر بزرگ

ندیدن تصویر بزرگ و غرق شدن در امور روزانه زندگی که همیشه در حال تکرار شدن هستن و مشغولیات کم اهمیت، مانعی جدی در برابر افق دید آدم واسه مشاهده دوردستها و آرزوهای بزرگ بوجود میاره. آدمایی که در لاک روزمرگی خود فرو میرن و یه زندگی بی حرکت و روتین واسه خود ایجاد میکنن همیشه در موقعیت فعلیشون باقی می مانند و هیچ پیشرفتی در زندگی اونا دیده نمی شه.

“”خدا حال هیچ قومی رو تغییر نمی ده مگه اینکه اون قوم، خود حاشان رو تغییر بدن””

هدف از زندگی چیه و واسه چه هدفی باید زندگی کنین؟

چیجوری ترس از نا امید کردن بقیه رو از بین ببریم؟

مردمون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *