۱- توسعه ی پیرامونی را محدود می سازد.
۲- کاربری زمین را با تراکم بالا تشویق می کند.
۳- بر منطقه بندی مختلط تأکید دارد.
۴- سفرهایی را که با وسایل شخصی صورت می گیرد، کاهش می دهد.
۵- بربازسازی و تجدید حیات مناطق قدیمی توجه دارد.
۶- از فضاهای باز حفاظت می کند.
تحقیقات نشان می دهد که اصول مذکور به صرفه جویی های مالی ورشد اقتصادی منجر می شود. گزارش اخیر مؤسسه ی بروکینگز[۷] سه روش کارآمد را مطرح می کند که براساس آنها، استفاده از رشد هوشمند به ارتقای اقتصادی محلی یا ناحیه ای منجر می شود.
در روش اول؛ با تمرکز توسعه حول زیرساختهای موجود، هزینه های خدمات عمومی کاهش می یابد. در نتیجه جاده های کمتر مورد نیاز خواهد بود، عبور و مرور مردم وگشت جاده ای پلیس کاهش خواهد یافت.
درروش دوم؛ بازار کار انبوه، مراکز شهری سالم تر، تراکم کمتر، دلایل بازدهی بیشتر کارمندان و بالا رفتن میزان درآمد آنها در ناحیه در طی زمان مورد شناسایی قرار می گیرد. در روش سوم؛ به دنبال بهبود وضعیت اقتصادی یک شهر کاهش فقرمشاهده شده ودر حومه ها نیز افزایش در آمد، افزایش قیمت منازل و جمعیت را به دنبال دارد(Humstone, 2004:11).
رشد هوشمند واکنشی برای پراکندگی محسوب می شود. پراکندگی به علت هزینه های فزاینده ی مسکن، تراکم بالای ترافیک و به وجود آمدن هزینه های زیرساختی غیرضروری مورد انتقاد واقع شده است؛ در حالی که هدف رشد هوشمند در تعادل قرار دادن نیازهای افراد با مشاغل و توسعه ی اقتصادی است(Peiser, 2001:277-278).
تفاوت های اصلی بین دو الگوی کاربری زمین در جدول(۱) مقایسه شده است. رشد هوشمند بر قابلیت دسترسی تأکید دارد؛ یعنی فعالیت هایی که مردم به طور مداوم با آنها سروکار دارند، در نزدیکی آنها باشند؛ به همین دلیل واحد اصلی برنامه ریزی رشد هوشمند، جوامع شهری، یا “روستا” ها می باشند. این موضوع در تضاد با برنامه ها ی مرسوم است. زیرا این برنامه ها بر تحریک به عنوان راه حل مشکلات حمل و نقلی تأکید می کنند؛ و طراحی جوامع را در مقیاس های بزرگی انجام می دهند. در جوامع بزرگتر استفاده از وسایل نقلیه ضرورت می یابد و بر فضاهای پیاده کمتر تأکید می شود. رشد هوشمند، مناسب ترین گزینه ی حمل و نقل، الگوهای کاربری اراضی مختلط که یک سری گزینه های مرتبط با حجم و هزینه ی توسعه ی شهری است را پیشنهاد می کند. با اجرای برنامه های رشد هوشمند اثرات مخرب برفضاهای سبز به حداقل ممکن می رسد. رشد هوشمند، کاهش سفر با وسایط موتوری به ازای هرنفر را سبب می شود(اقتباس از Bochner.2000).
رشد هوشمند با هدف ساختن جامعه ای با مفهوم یگانه ای از مکان وتأکید براستفاده ی حداقل از اتومبیل، درواقع به دنبال درک محیطی بالا، تفسیر و ارتقای خوانایی محیط است.
جدول(۲-۱): رشد هوشمند، استفاده ی حداقل از زمین، استقرار منازل، مغازه ها به دور میدان عمومی، پارک ها،و فضاهای سبز. وجود درختان سبز، حس زیبای زندگی و فعالیت را تداعی می کند. مقیاس: شماتیک
جدول(۲-۱): تفاوت راهبردهای رشد هوشمند و پراکندگی در توسعه شهری

این را هم حتما بخوانید :
فایل - شناسایی و اولویت بندی عوامل حیاتی موفقیت در صنعت روانکارهای ایران- قسمت ...

شاخص رشد هوشمند پراکندگی sprawl
تراکم توسعه ی فشرده تراکم پایین، فعالیت های پراکنده
الگوی رشد توسعه ی دورن بافتی توسعه در پیرامون شهر
اختلاط کاربری کاربری اراضی مختلط کاربری اراضی همگن (کاربری های جدا از هم وتک عملکردی)
مقیاس مقیاس انسانی، ساختمان ها، بلوک ها و جاده های کوچکتر مقیاس بزرگ، ساختمان ها و بلوک های بزرگ و جادههای عریض
برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.