– آزمودنیها از سلامت جسمانی برخوردار بودند.
– رعایت توصیههای تغذیه ای
– ابزاراندازهگیری وآزمون از روایی لازم بر خوردار بودند.
۱-۷٫ محدودیتهای پژوهش
۱-۷-۱٫ محدودیتهای قابل کنترل
سن (دامنه سنی ۱۸ تا ۲۴)، جنس (زن) و رشته تحصیلی( سال دو و سوم تربیت بدنی) آزمودنها
حجم، شدت و مدت تمرین و مصرف مکمل آزمودنیها در زمان تمرین مربوطه
عدم کنترل دقیق فعالیت شبانه روزی و همچنین میزان انرژی دریافتی و خواب آزمودنیها
سطح انگیزش، استرس و شیوه زندگی و عدم کنترل میزان مسئولیت پذیری در طی دوره مکمل گیری و تمرین
۱-۷-۲٫ محدودیت غیر قابل کنترل
عدم کنترل شرایط روحی و روانی آزمودنیها و میزان انگیزش آنها در طی پژوهش
عدم کنترل میزان مسولیت پذیری آزمودنیها در طی دوره مکمل گیری ، تست و تمرین
عدم کنترل دقیق فعالیت شبانه روزی و همچنین میزان خواب آنها
عدم کنترل گرفتن دقیق رژیم غذایی (اندازهگیری انرژی دریافتی و مصرفی)
تاثیر تفاوتهای فردی و وراثتی بر نتایج تحقیق و میزان استرس آزمودنیها در طول دوره تحقیق
عادت ماهانگی
۱-۸٫ تعریف واژهها و اصطلاحات پژوهش
فاکتور نوروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF)
فاکتور نوروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF) پرتئین دایمر ۱۱۹ اسید آمینهای به وزن KDa 5/13 است که از نظر ساختاری با فاکتور رشد عصبی شبیه است. پروتئین محافظ مغز و یکی از فاکتور های خانوادهی نروتروفین میباشد. در تمایز نورونی و بقاء، همچنین در شکل پذیری سیناپسی و انواع مشخص یادگیری و حافظه مهم است.
تمرین پلیومتریک
تمرین پلیومتریک از انواع تمرینات مقاومتی به شمار می رود بطور گستردهای در افزایش قدرت و حداکثر قدرت در مدت زمان کوتاه (توان) استفاده میشود. شامل دو مرحله درونگرا و برونگرا می باشد و برای بالا بردن توانایی پرش ورزشکاران استفاده میشود. در این تحقیق پروتکل تمرینات پلیومتریک شامل ۱۰ حرکت بود که این تمرینات به مدت ۴ هفته و ۳ جلسه در هفته انجام شد.
مکمل Q10
کوآنزیم Q10 (CoQ10)[5] که به اسامی دیگر مثل یوبیکوئینون، کوآنزیم Q و یوبی دکارنون نیز نامیده میشود، یک ماده محلول در چربی و ویتامین مانند و آبگریز است در واقع در غشای فسفولیپیدی قرار دارد و بیشتر در سلولهای یوکاریوت (عمدتاً در میتوکندری سلول) تولید میشود و برای عملکرد سلول ضروری است.CoQ10 از اجزاء زنجیره انتقال الکترون بوده و در تنفس هوازی سلولی و تولید انرژی به صورت ATP نقش دارد و همچنین فعالیت میتوکندری مربوط به سنتز ATP را افزایش میدهد [۴].
اینترلوکین-۶
اینترلوکین-۶ (IL -6)، این سایتوکاین توسط منوسیتها، ماکروفاژها، سلولهای اندوتلیال، فیبروبلاستها و سایر سلولها در پاسخ به تحریکات التهابی ترشح میشود. اثرات التهابی آن مشابه TNF-α و IL-1 است. و باعث القای پاسخ فاز حاد و ایجاد تب میشود. سایتوکاینها، پپتیدها یا پروتئینهایی هستند که توسط سلولهای دستگاه ایمنی تولید و رها میشوند که نقش اصلی را در پاسخهای التهابی به محرکهای پاتولوژی مانند التهاب و آسیب بافتی ایفا میکنند. این سیتوکین تنظیم کنندۀ فرایندهای التهابی بسیاری از جمله تحریک میانجیهای پیش التهابی (IL -10, IL -1ra و کورتیزول) و پروتئینهای مرحلۀ حاد (CRP) و همچنین مهار بازخورد “آماده باش” سیتوکینهاست. همچنین IL-6 بیش از هر سیتوکین دیگری در اثر ورزش تولید میشود و بدون حضور التهاب توسط بافت چربی و عضله در حال انقباض ترشح میشود [۱۷].
توان بی هوازی و عملکرد ورزشی
توان بیهوازی به دو صورت بدون اسید لاکتیک که توانایی تمام عضلات به تولید نیروی بیشتر و با سرعت زیاد در حرکات کوتاه انفجاری برای مدت زمان کوتاه، و توان بیهوازی با اسید لاکتیک توانایی تمام عضلات به تولید نیروی بیشتر و با سرعت زیاد در حرکات کوتاه انفجاری برای مدت نسبتاً طولانی تعریف میشود. این توان بی هوازی در بسیاری از رشته های ورزشی کاربرد داشته و امروزه بسیار مورد توجه مربیان و ورزشکاران قرار گرفته است. قدیمی ترین آزمون برای فعالیت عضلانی کوتاه مدت پرش عمودی است. همچنین آزمون تعریف شده وینگیت برای اندازه گیری اوج و میانگین توان بی هوازی و شاخص خستگی نیز برای ارزیابی عملکرد بیهوازی ورزشی کاربرد دارد.
فصل دوم
مبانی نظری و پیشینه تحقیق
۲-۱٫ مقدمه
برای اینکه بتوان تفسیر درستی از نتایج حاصل از پژوهش ارایه کرد، بررسی نتایج پژوهشهای گذشته و آگاهی درست در مورد پیشینه و ادبیات پژوهش ضروری به نظر میرسد، بنابراین هدف از این فصل آشنایی با ادبیات و پیشینه پژوهش است. در این فصل ابتدا مبانی نظری و مفاهیم اساسی که در حوزه این پژوهش دارای اهمیت است در چهار بخش فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF)، اینترلوکین-۶ (IL-6) و تمرین پلیومتریک، مکمل Q10 و عملکرد ورزشی مورد مطالعه وبررسی قرار میگیرد. سپس به پیشینه پژوهش و پژوهشهای انجام شده در رابطه با متغیرهای مستقل و وابسته این مطالعه پرداخته خواهد شد.
۲-۲٫ مبانی نظری پژوهش
۲-۲-۱٫ فاکتورهای رشد نوروتروفیک
نوروترفینها مواد شیمیایی هستند که به تحریک و کنترل نروژنز کمک میکنند و در هیپوکامپ، مخ، مخچه و ناحیه بازال مغز پیشین که نواحی حیاتی برای یادگیری، حافظه و تفکر عالی باشند فعالند [۱۸]. نوروتروفینها[۶] خانوادهای از عوامل رشد هستند که اساساً بواسطه توانایی آنه

این را هم حتما بخوانید :
فایل - رابطه شاخص توده بدنی و چرخش ذهنی در دانش آموزان دختر فعال و غیرفعال ...

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

ا در حفاظت بقای عصبی شناسایی میشوند [۱۹, ۲۰]. خانوادهای متشکل از حداقل ۴ پروتئین پستانداران شامل فاکتور رشد عصبی(NGF) [۷] فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز[۸](BDNF)، نوروتروفین-۳ (۳NT-)[9] و نوروتروفین-۵/۴ (۵/۴NT) [۱۰] است، که به طور عمده فعالیتهای سیستم عصبی را شکل داده و سیستمهای عصبی محیطی و مرکزی را تحت تاثیر قرار میدهند. نوروتروفینها علاوه بر حفاظت از بقای عصبی، حفظ و تمایز نورونها و همچنین سرنوشت تقسیم سلولی و مرگ عصبی را تنظیم میکنند [۲۱, ۲۲]. علاوه بر آن، نوروتروفینها تنظیم کنندههای مهم رشد و مورفولوژی نورونی هستند. اگرچه نوروتروفینها در اصل به عنوان عوامل رشد و بقاء توصیف شدهاند، اما دلایل روشنی نیز از مشارکت آنها در شکل پذیری عصبی[۱۱] حمایت میکنند [۲۳, ۲۴]. در حقیقت نوروتروفینها، تنظیم سازشی تحریک و مهار علامتدهی و همچنین تغییر در سازماندهی مجدد شبکه عصبی را که اجزاء اساسی یادگیری و حافظه هستند تنظیم میکنند. نوروتروفینها از طریق گیرندههای اختصاصی تیروزین کیناز عمل میکنند که گیرندههای کیناز وابسته به تروپومیوزین (trk)[12] نامیده میشوند [۲۰]. اگر چه بیشتر نوروتروفینها میتوانند با چندین گیرنده trk تعامل داشته باشند، ترجیحاً NGF باtrkA وBDNF و ۵/۴ NT- با trkB و۳ NT-به trkC میچسبند. اتصال نوروتروفین به گیرندهtrk با میل ترکیبی بالا اتفاق میافتد و چند آبشار علامتدهی جایگزین را آغاز میکند، که پیامها را به اهداف منتقل میکنند [۲۲]. البته اولین گیرنده نوروتروفین شناسایی شده، ۷۵P بود که با میل ترکیبی نسبتاً پایینتری از گیرنده trk به تمام نوروتروفینهای بالغ متصل میشود [۲۰]. روی هم رفته بنظر می رسد علامت دهی نورتروفینها بسیار پیچیده تر از آن است که گمان می رود ، بطوری که چندین عملکرد متفاوت را در سیستم عصبی تحت تأثیر قرار میدهند [۲۵, ۲۶].
۲-۲-۲٫ فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز
BDNF بطور وسیعی در مغز پستانداران بوِیژه در هیپوکامپ و کورتکس ترشح میشود [۲۷]. اولین بار در سال ۱۹۸۲ از مغز جدا شده و در سال ۱۹۸۹ سنتز شد [۲۸]. BDNF بالغ یک پرتئین ترشحی KDa 5/13 است که از ۱۲۰ آمینو اسید از کربوکسی ترمینال پیش ساز proBDNF تشکیل شده است [۲۹]. در سراسر مغز به وفور یافت میشود و به مقدار زیاد در هیپوتالاموس، آمیگدال ،هیپوکامپ، مغز میانی و قشر مخ بیان میشود [۳۰]. نواحی قشری که BDNF را بیان میکنند، شامل پیشانی و تعدادی از هستههای آمیگدال هستند. بیان، به طور عمده نرونی است، البته استروسیتها آن را جذب میکنند و حتی ممکن است BDNF را تولید کنند[۳۱].
۲-۲-۳٫ اعمال فیزیولوژیک BDNF
BDNF اعمال متنوعی از جمله: بقای عصبی، نوروژنز[۱۳]، مرگ سلولی، رشد اکسونی، پیوستگی و شکل پذیری را میانجیگری میکند. دانزر و کروکز[۱۴](۲۰۰۲) افزایش تعداد پایه دندریتها و شاخههای دندریتی در نوک سلولهای گرانول دندانهای را در سلولهای کشتداده مشاهده کردند [۳۲]. در محیطهای کشت سلولی نورونهای CNS، BDNF بقای نورونهای عقدهای شبکیه چشم[۱۵] [۳۳]، نورونهای کولینرژیک[۱۶] پیش مغز قاعدهای [۳۴]، نورونهای دوپامینرژیک جسم سیاه[۱۷] [۳۵]، سلولهای گرانول مخچه[۱۸][۳۶] و نورونهای قشر[۱۹] [۳۷]. را حفاظت میکند. بقاء و شاخهدار شدن سلولهای گرانول دندانهای هیپوکامپ نیز بوسیله BDNF افزایش مییابد و بقای محیطهای کشت سلولی ناحیه زیر بطنی را تقویت میکند [۳۸]. بنابراین BDNF قادر است اعمال فیزویولوژیکی القاء کننده فعالیت عصبی را به تغییرات مولکولی و مورفولوژیکی در سیستم عصبی تبدیل نماید[۳۹].