زمینه

بدون زمینه

تمام زمینه

زمینه گسترده

دامنه

دامنه بسیار باریک

دامنه محدود به زمینه خاص

فراتر از دامنه اطلاعات

به هنگام بودن

به هنگام نبودن

بهنگامی محدود

بدون زمان

جدول ۲- ۱ : خصوصیات داده، اطلاعات و دانش (رادینگ، ۱۳۸۳: ۴۰)
– سطح ظرافت:
اطلاعات نوعاً به موقعیت‌ها، شرایط، فرآیندها و یا هدف‌های خاص اشاره دارد. در این صورت در برگیرنده سطحی از ظرافت و دقت است که آن را برای کار مورد نظر مناسب می‌کند. ورای موقعیت یا کار خاص، اطلاعات تا زمانی که به دانش تبدیل نشوند، کم ارزش خواهند بود.
– زمینه:
زمینه ممکن است محصول، مشتری یا فرآیند کسب و کار باشد و شکل اولیه داده‌ها را تا سطح اطلاعات، ارتقاء می‌دهد. زمینه، اطلاعات را برای میدان جهت تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی، مفید می‌کند. برای اینکه داده مفید واقع شود باید در درجه اول در زمینه‌ای قرار گیرد تا داده‌ها را به اطلاعات تبدیل کند.
– دامنه:
دانش در این زمینه فراتر عمل می‌کند و در موقعیت‌های گوناگون کاربرد دارد. دامنه عملی که سازمان با اطلاعات اتخاذ می‌کند به طور کلی محدود به زمینه اطلاعات می‌شود. مدیران در عین حال دانش را در سطح و طیف وسیع‌تری از موقعیت‌ها به کار می‌گیرند.
– به هنگام بودن:
اطلاعات، مبتنی بر زمان است و به طور مداوم در حال تغییر، به مجرد اخذ داده جدید، اطلاعات جدید می‌تواند و باید تولید شود. دانش در عوض، حساسیت زمانی کمتری دارد. دانشی که از اطلاعات دیروز و امروز بدست آمده می‌تواند برای درک اطلاعات فردا به کار برود. (رادینگ، ۱۳۸۳: ۴۰).

۲- ۱- ۹ انواع دانش:

۲- ۱- ۹- ۱ تقسیم‌بندی ارسطو:

ارسطو، انواع دانش را بر حسب مقاصدشان به سه دسته تقسیم کرده است (انتظاری، ۱۳۸۵: ۳۵).
الف. دانش نظری: که غایت آن فهم و تبیین چه چیزی پدیده‌هاست.
ب. دانش ساخت: دانستن چگونه ساختن و تولید اشیاء و پدیده‌هاست.
ج. دانش کارکردی: مرتبط با نحوه استفاده و کار کردن با پدیده‌هاست.

۲- ۱- ۹- ۲ دانش ضمنی و دانش صریح:

۱) پولانی[۳۴] (۱۹۶۶) بیان کرد که ما بیش از اینکه می‌دانیم، می‌توانیم بگوییم، وی دانش بشری را به دو دسته تقسیم‌بندی نمود: دانش صریح[۳۵] و دانش ضمنی[۳۶]
دانش صریح یا دانش کدگذاری شده، بیان کننده دانشی است که در قالب زبان نظامند رسمی قابل انتقال است ولی دانش ضمنی دارای ویژگی فردی بوده و قاعده‌مند است و قابل انتقال نمی‌باشد. از نظر پولانی، دانش ضمنی، در معرض جامع ذهن و جسم بشر جای دارد. در حالی که دانش صریح می‌تواند بر ذخایر کتابخانه‌ها، آرشیوها، و پایگاه‌های اطلاعاتی ذخیره شده و بر اساس یک مبنای متوالی ارزیابی شود.
دانش صریح یک دانش گسترده است که می‌تواند به سادگی شکل‌دهی شود. و شامل چیزی است که یک سازمان یا فرد از قبل می‌داند و می‌تواند نسبتاً به سادگی با آن برخورد کند. دانش ضمنی دانشی است که معمولاً به وسیله یک فرد نگهداری می‌شود و نتیجه تجربه فرد است. دارنده چنین دانشی در آن زمینه یک خبره است. اغلب اوقات این دانش از طریق کلمات به طور شفاهی با دیگر فرآیندهای غیررسمی به دیگران انتقال می‌یابد (انتظاری، ۱۳۸۵: ۳۶).
۲) نوناکا معتقد است دانش ضمنی از مدل‌های ذهنی، باورها و انتقادات یک فرد تشکیل می شود که آن چنان در ذهن وی جای گرفته‌اند که بدیهی تلقی می‌شوند، ریشه در همان افراد دارد. و بیان آن در قالب کلمات دشوار است. از دانش ضمنی به عنوان دانشی که ریشه در فرهنگ سازمان دارد یاد می‌شود. این دانش در سازمان‌ها به ندرت مبادله به اشتراک گذاشته می‌شود و وقتی فرد صاحب این دانش سازمان را ترک می‌کند، این نوع دانش نیز از بین می‌رود. به همین دلیل است که منافع دانش ضمنی بلند محسوب نمی‌شوند. دانش ضمنی کمیاب، غیرقابل جایگزین و غیرقابل تقلید است و زمانی که برای پیشبرد اهداف سازمانی استفاده شود بسیار ارزشمند است. دانش ضمنی از طریق فرآیند بیرونی شدن، تحت عنوان دانش آشکار در اختیار گرفته می‌شود و دستیابی به آن امکان پذیر می‌گردد (Nonaka, 1994: 29).

این را هم حتما بخوانید :
سامانه پژوهشی - بررسی تاثیر مدیریت دانش (KM) بر موفقیت مدیریت ارتباط مشتری (CRM) اثرات ...

۲- ۱- ۹- ۳ دانش شخصی و دانش سازمانی:

این دو نوع دانش از یکدیگر جدا هستند شماری از محققان از جمله ویک (۱۹۷۸) و سایمون (۱۹۷۶) بر این باورند که سازمان‌ها، قابلیت‌های یادگیری ندارند و در سازمان‌ها بیشتر افراد هستند که یاد می‌گیرند با وجود این برخی محققان نظیر استاربوک (۱۹۸۳) و نسلون و وینتر (۱۹۸۲) بر این عقیده‌اند که سازمان‌ها از طریق مستندات و برنامه‌های روزمره، دانش خود را کسب می‌کنند که در سوابق سازمانی خاصی قرار دارند.
در این دیدگاه، سازمان به عنوان عنصری مواجه شونده با مسأله و حل کننده آن در نظر گرفته می‌شود. دانشی که سازمان برای حل مسائل پیشرو خلق می‌کند، دانش سازمانی است و دانشی که توسط افراد به صورت فردی خلق می‌شود، دانش فردی نام دارد. مسلماً دانشی که به وسیله‌افراد به عنوان یک کل در قالب یک سازمان خلق می‌شود، چیزی بیشتر از مجموع دانش تک تک افراد است. (خیراندیش، افشارنژاد، ۱۳۸۳: ۲۵).

۲- ۱- ۹- ۴ دانش کارکردی:

کارکرد توصیفی[۳۷] بیان چه چیزی یک پدیده

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.