مقالات و پایان نامه ها

روشهاي پرداخت:پایان نامه عوامل موثربر اعتماد مشتریان

دانلود پایان نامه

پایان نامه عوامل موثربر اعتماد مشتریان به خدمات بانکداری اینترنتی

روشهاي پرداخت:

روشهاي متفاوتي براي پرداخت روي اينترنت وجود دارد. به صورت کلي مي توان آنها را به دو دسته برخط[1]

(مثل دبیت کارت[2])وافلاین[3]( مثل کارت اعتباري و چک اعتباري) تقسيم بندي کرد. به دليل درگير بودن طرف هاي متعدد در پرداخت اينترنتي، امکان استراق سمع افراد غير مجاز حين انجام دستور پرداخت و احتمال حمله هکرها به سيستمهاي پرداخت همواره امکان فعاليتهاي کلاهبرداري و دزدي و يا از کار انداختن سيستمهاي پرداخت وجود دارد .

 

دسترسي آنلاين به سرور حق دسترسي بانک ، استفاده از پروتکهاي امنيتي رمزگذاري و احراز هويت ، امضاو پاکتهاي ديجيتالي به هنگام ارسال دستورهاي پرداخت ، براي جلوگيري از هرگونه کلاهبرداري و پرداخت غير مجاز ضرورت دارد . در سيستمهاي آفلاین به دليل عدم دسترسي آنلاين به سرور حق دسترسي احتمالات تقلب و کلاهبرداري بسيار افزايش مي يابد.

 

البته در سيستمهاي پرداخت الکترونيکي مشکلاتي مانند احتمال کپي کردن اسناد مالي ديجيتالي ، احتمال ايجاد امضاي ديجيتالي جعلي و يا الحاق اطلاعات هويتي شخص پرداخت کننده به تراکنش مالي نيز وجود دارد . عليرغم چنين زيانهايي که شامل حال مشتريان و بانکها مي شود ، وجود روشهاي پرداخت متعدد بر روي وب ، انعطاف پذيري و امکان انتخاب هاي متعدد امنيتي و محرمانگي براي مشتريان وجود خواهد داشت. بنابراين جهت افزايش اعتماد مشتريان ، سيستمهاي پرداخت بايد شامل موارد زير باشد (2005,Wen-Chen Hu)

 

  • استفاده از نظامهاي پرداختي که اطلاعات اصلي مانند نام درآنها مشخص نباشندتا پرداخت کنندگان گمنام بمانند[4].
  • استفاده از نظامهايي که در آن محل انجام تراکنش پرداخت قابل شناسايي نباشد[5]
  • استفاده از نظامهايي براي اينکه دو تراکنش مالي نتواند با يک مشتري برقرار شود[6]
  • استفاده از تکنيکهاي رمزنگاري و محرمانگي که به صورت انتخابي و دلخواه از افشاي داده هاي مربوط به تراکنش پرداختي جلوگيري کند.
  • استفاده از سرويسهاي انکار ناپذيري در دستورهاي پرداخت جهت جلوگيري از انکار آنچه واقعا رخ داده است .
  • امکان تازه سازي پيامهاي مربوط به دستور پرداخت جهت جلوگيري از حملات تکرار.

 

 

 

 

 

2-11-1-4)شرح کامل فعاليت بانکها به مشتريان

يک بانک تحت وب مسئول تمام اطلاعاتي که بر روي وب سايتش گرد آوري کرده مي باشد ، همچنانکه مسئول انجام هر تراکنشي مي باشد که بر روي آن انجام ميشود. يک بيننده متوجه نخواهد شد که آيا آنچه که او از وب سايت بدست آورده حقيقت داشته يا نه ، آيا بانک واقعا قصد دارند آن تعهداتي را که در سايت بيان کرده اند انجام دهند ، يا آيا اطلاعاتي که مشتري در سايت درج کرده محرمانه باقي مي ماند. براي مينيمم کردن ريسک مشتريان نسبت به سايت و ايجاد اعتماد ، وب سايت، بانکها بايد تمام شرايط و عملکردهاي خود را در سايت درج کنند که شامل موارد زير مي باشد :

 

4-1)شرايط پرداخت و انجام تراکنشهاي مالي: که در آن تمام شرايط انواع پرداخت هاي بانکي و انجام هرگونه تراکنشي از سوي مشتريان بايد به وضوح بيان شده باشد.

 

4-2)شرايط ضمانت: جبران زيان مشتريان، در صورت ايجاد هرگونه ضرر و زيان از سوي بانکها .

 

4-3)سياستهاي حريم خصوصي: بانکها بايد به صورت کاملا واضح مقصد تمام اطلاعات شخصي که از مشتري بر روي وب سايت جمع آوري مي کنند را مشخص کنند.

 

4-5)امکان مشورت : اگر بانکها بخواهند هر استفاده اضافه اي از اطلاعات مشتريان داشته باشند (مثلا آنرا در اختيار طرفهاي ثالث قرار دهند) ، بايد جهت کسب اجازه از مشتريان سوال شود و آنها را از عواقب کار آگاه کنند.

4-6)اعتبار(CA): اطلاعات کافي در مورد اعتباري که بانک مورد نظر جهت گواهي ها و امضاي ديجيتالي و تمامي مسائل مربوط به محرمانگي و رمزنگاري از آن استفاده مي کنند ،در سايت موجود باشد .

2-11-1-5)شهرت و اعتبار بانک

شهرت را مي توان به عنوان اعتقاد مشتريان همراه با سطحي معيني از رضايت نسبت به يک شرکت ، سازمان و يا محصولات و خدمات آن تعريف کرد ، که يکي از مهمترين عوامل در ايجاد اعتماد در مشتريان نسبت به آن شرکت ، سازمان يا محصولات و خدمات مي باشد.

در صورتيکه بانک مورد نظر در دنياي واقعي صاحب خوش نامي ، اعتبار و سوابق مالي مناسب باشد ، انتقال اين اعتبار بر روي وب کار ساده اي مي باشد ، مخصوصا زمانيکه مشتري براي اولين بار به سايت مورد نظر مراجعه ميکند . در مواقعيکه هيچ بانکي در عالم واقعي وجود ندارد ، آنها نيز مي توانند براي وب سايت خود بر روي وب اعتبار ايجاد کنند و خدمات متنوع با همان کيفتي که در بانک سنتي وجود دارد را ارائه دهند . هرچند اين کار وقت گير و پيچيده اي است مي توان آنرا از طريق طرفهاي سوم مورد اعتماد و ايجاد زير ساختهاي کليد عمومي (CA/PKI) ميسر کرد.

2-11-1-6)آگاه سازي مشتريان[7]

موسسات مالي بايد تلاش خود را در جهت آموزش مشتريان ادامه دهند ،زيرا آگاه سازي مشتريان کليد اساسي دفاع در برابر کلاهبرداري ها و سرقت هويت ميباشد . مديران بايد برنامه ا ي را جهت آموزش مشتريان ايجاد و به صورت مداوم کارايي آنرا ارزيابي کنند. از روشهاي ارزيابي مي توان پيگيري تعداد مشترياني که جهت دستيابي به کلمه و رمز عبور ، کلاهبرداري را گزارش مي کنند ، تعداد کليکها بر روي لينکهاي مربوط به امنيت اطلاعات در وب سايت ، و مقدار پولي که در اثر سرقت هويت از دست مي رود را نام برد.

1-online

2- debit cart

3-offline

1-Anonymity

2- Location Untraceability

3- Payment transaction Untraceability

1-Customer awareness

دانلود پایان نامه
92