. استراتژی تمایز محصول.پایان نامه چابکی سازمانی و رقابت پذيری سازمانی

دانلود پایان نامه

. استراتژی تمایز محصول

 

در این استراتژی، ایجاد ارزش، از طریق منحصر به فرد شدن کالا و متمایز گشتن آن نسبت به کالاهای رقبا صورت می پذیرد. منحصر به فرد شدن از راه هایی چون نوآوری های تولید، کیفیت برتر،خدمات برتر، تبلیغات مبتکرانه، روابط بهتر فروشنده و یا راههای دیگر بدست می آید. (Bent Dreyer, Kjell Granhaung, 2004)

منطق استراتژی تمایز محصول، ایجاب می کند که مؤسسه ویژگی هایی را برگزیند که بتواند بر پایه آنها خود را جلوه گر کند و آنها جدا با ویژگی های رقبا متمایز باشد. اگر مؤسسه بخواهد با قیمیتی بالاتر فروش کند، باید واقعا از جهتی بی همتا باشد یا دست کم در چشم مردم بی همتا جلوه کند. به هر صورت، در مقایسه با رهبری هزینه، اگر شماری از ویژگی هایی که به طور گسترده مورد پسند خریداران است وجود داشته باشد. می توان از بیش از یک استراتژی تمایز بهره برداری کرد. Tomas L.Powers, WiliamHahn, 2004))

شرکت هایی که استراتژی های تمایز را مد نظر دارند، نمی توانند از هزینه ها چشم پوشی کنند . وقتی که هزینه ها به نسبت رقبا بالا می رود، شرکت ممکن است توانایی جبران هزینه های اضافی با قیمت بالاتر را نداشته باشد. بنابراین کسانی که به دنبال تمایز محصول هستند، باید سعی نمایند هزینه ها را در جاهایی که به طور مستقیم به منابع تمایز مربوط نمی شوند، کاهش دهند. تنها راهی به یک استراتژی تمایز را قابل اجرا می نماید، ارزشمند بودن آن نزد مشتری و ترجیح دادن آن نسبت به سایر کالاها است. (Bent Dreyer, Kjell Granhaung, 2004)

اما خطرات متعددی با این استراتژی همراه است:

  • مشتریان بعضی از خصوصیات یک کالا یا خدمت انحصاری را به علت قیمت زیاد آن نادیده می گیرند.
  • مشتریان اساسا یک خصوصیت را به عنوان امتیاز و مورد انحصار تلقی ننمایند.
  • تقلید رقبا می تواند انحصار و تمایز درک شده از کالا و خدمات را از بین ببرد.

 

4.4.2. استراتژی بهترین شیوه هزینه کردن

 

مایکل پورتر از شرکت هایی که یک استراتژی کلی روشن را دنبال نمی نمایند به عنوان شرکت هایی بدون تعهد یاد می کند. طبق اظهارات پورتر، شرکت های آزاد عملکرد پایین تری نسبت به شرکت های متعهد دارند، آنها پایه و اساس محکم و دائمی برای ایجاد ارزش برتر ندارند و حتی در تحقق استراتژی اثر بخش نمی باشند. و او استدلال نمود که شرکت هایی که منحصرا یکی از استراتژی های کلی را تعقیب می نمایند، دارای عملکرد بهترین می باشند زیرا می توانند کلیه منابع را جهت ارتقای خود و آن استراتژی متمرکز نمایند.

بعضی از دانشمندان استراتژی استدلال می کنند که ترکیب و تلفیق تمایز و قیمت تمام شده پایین، موجب ایجاد مزیت رقابتی پایدار و با دوام می گردد. «تأثیر فوری تمایز موجب افزایش هزینه های هر واحد کالا خواهد شد، اما اگر با افزایش مقدار تولید، قیمت تمام شده تنزل یابد تأثیر طولانی مدت آن منجر به کاهش قیمت تمام شده هر واحد کالا خواهد شد.

بر خلاف استراتژی رهبری قیمت تمام شده پایین، که روی حذف هزینه ها تاکید می نماید، استراتژی بهترین شیوه هزینه کردن، برای هر دو عامل به یک اندازه ارزش قایل است. (Bent Dreyer, Kjell Granhaung, 2004)

 

5.4.2. استراتژی تمرکز

 

این استراتژی بر گزینش دامنه رقابت محدود در درون یک رشته صنعتی مبتنی است. مؤسسه محدودنگر، عضو یا گروهی از اعضای صنعت مربوط به خود را بر می گزیند و استراتژی خود را برای خدمت به آن ها و حذف دیگران به کار می برند. چنین مؤسسه ای با بهبود استراتژی خود برای بازارهای انتخابی می کوشد به نوعی برتری رقابتی در آن بازاها دست یابد، حتی اگر که از یک برتری رقابتی برخوردار نباشد. استراتژی محدود نگر بر دو گونه است: از  انواع تمرکز بر هزینه، مؤسسه در پی برتری هزینه در پاره بازار مورد نظرش می باشد، در صورتی که با تمرکز بر تمایز می کوشد در پاره بازار خود به تمایز محصول دست یابد. پاره بازار مورد نظر یا باید دربردارنده خریداری با نیاز های غیر معمول باشد، یا در غیر این صورت، نظام تولید و توزیعی که به شایسته ترین وجه به این پاره بازار خدمت می رساند باید با نظام تولید و توزیع مربوط به بازارهای دیگر متفاوت باشد. تمرکز بر هزینه از اختلاف ها ی موجود در وضعیت هزینه برخی بازار های سود می برد ولی تمرکز بر تمایز نیازهای ویژه خریداران یک بازار خاص را مورد نظر قرار می دهد. Tomas L.Powers, WiliamHahn, 2004))

شرکتی که به دنبال استراتژی تمرکز می باشد، باید قادر به شناخت جهش قابل توجه بازارش باشد و همچنین نیاز و تمایلات خریداران را در آن بخش بهتر از رقیب دیگر شناخته و رفع نماید. (Bent Dreyer, Kjell Granhaung, 2004)

خطرات ناشی از انتخاب استراتژی تمرکز بستگی به این موضوع دارد که استراتژی از نوع تمرکز هزینه هاست یا تمرکز بر اساس تمایز محصول. استراتژی تمرکز دارای دو خطر است که ارتباطی با قیمت تمام شده و یا تمایز محصول ندارد:

  • تمایلات بازار محدود شده ممکن است مشابه تمایلات کل بازار گردد. بنابراین مزیت مرتبط با تمرکز از بین می رود.
  • یک رقیب ممکن است در بازار محدود شده تر تمرکز نماید و تلاش شرکت را بی ثمر نماید.    (Bent Dreyer, Kjell Granhaung, 2004)

 

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.