اجزای جریانهای نقدی:پایان نامه درباره سرمایه گذاری

دانلود پایان نامه

 

اجزای جریان های نقدی

اجزای تشکیل دهنده صورت جریان وجوه نقد با توجه به الزامات حسابداری هر کشور متفاوت می باشد، که در این قسمت به اجزای صورت جریان وجوه نقد طبق هیأت استانداردهای حسابداری مالی(FASB)  و کمیته تدوین استانداردهای حسابداری ایران و هیات استانداردهای حسابداری بین المللی(AISC)  تدوین می شود.

 

2-3-2-1 طبقه بندی جریان های نقدی براساس FASB

طبق استاندارد حسابداری شماره 95 هیأت استانداردهای حسابداری مالی جریانهای نقدی ورودی و خروجی به سه طبقه خلاصه می شود (هیأت استانداردهای حسابداری مالی،  1987) :

– فعالیتهای عملیاتی: شامل وجوه دریافتی حاصل از فروش کالاها و ارائه خدمات، سود سهام دریافتی حاصل از سرمایه گذاری در سهام سایر شرکتها و بازده اوراق قرضه، وجوه پرداختی بابت خرید کالاها و خدمات، وجوه پرداختی به کارکنان، وجوه پرداختی بابت مالیات بر درآمد، بهره پرداختی به اعتباردهندگان و بطور کلی کلیه وجوه دریافتی و پرداختی که نمیتوان تحت عنوان فعالیتهای سرمایه گذاری و یا تأمین مالی طبقه بندی نمود.

– فعالیتهای سرمایه گذاری: شامل وجوه دریافتی یا پرداختی بابت خرید یا فروش اوراق قرضه (غیر از وجوهی که معادل وجه نقد میباشند)، داراییهای ثابت، سرمایه گذاری در سهام سایر شرکتها.

– فعالیتهای تأمین مالی: وجوه دریافتی یا پرداختی بابت انتشار و بازخرید اوراق قرضه، تحصیل و بازپرداخت وامهای کوتاه مدت و بلندمدت، وجوه دریافتی بابت صدور سهام، وجوه پرداختی بابت سود سهام. به منظور تهیه خالص وجه نقد حاصل از فعالیتهای عملیاتی، هیأت استانداردهای حسابداری هم روش مستقیم و هم روش غیرمستقیم را مجاز دانسته اما تأکید آن طبق پاراگراف 27 استاندارد حسابداری شماره 95 روش مستقیم است. در صورتی که در عمل بیشتر از روش غیرمستقیم استفاده می شود (هیأت استانداردهای حسابداری مالی، 1987).

 

2-3-2-2 طبقه بندی جریان های نقدی براساس IASC

طبق استاندارد حسابداری شماره 7 کمیته تدوین استانداردهای بین المللی جریانهای نقدی ورودی وخروجی وجه نقد به سه طبقه به شرح زیر بیان می شود (کمیته تدوین استانداردهای بین المللی حسابداری، 1993 ):

– فعالیتهای عملیاتی: فعالیتهای اصلی مولد درآمد در واحد تجاری و فعالیتهای دیگری که جزء فعالیتهای سرمایه گذاری و تأمین مالی نباشد که شامل وجوه نقد دریافتی از مشتریان بابت فروش کالا و ارائه خدمات، وجوه دریافتی بابت کمیسیونها و حق مشاوره ها، وجوه پرداختی به فروشندگان و ارائه دهندگان خدمات، وجوه پرداختی به کارکنان، وجوه پرداختی بابت مالیات بر درآمد می باشد.

فعالیتهای سرمایه گذاری: شامل فعالیتهای مربوط به تحصیل، ایجاد و فروش داراییهای ثابت، سرمایه گذاری و یا قرض دادن وجه نقد به سایر شرکتها، سود و بهره مربوط به وجوه سرمایه گذاری شده در سایر شرکتها و وجوه حاصل از عملیات بازرگانی که جزء فعالیت اصلی شرکت نباشد.

فعالیتهای تأمین مالی: فعالیتهایی که باعث تغییر در اندازه و ترکیب واحد تجاری میشود که شامل وجوه حاصل از دریافت و بازپرداخت تسهیلات و قرضهای واحد تجاری، وجوه حاصل از انتشار و یا بازخرید سهام شرکت میباشد.

کمیته تدوین استانداردهای حسابداری بین المللی هر دو روش مستقیم و غیرمستقیم را برای تهیه جریان وجه نقد حاصل از فعالیتهای عملیاتی مجاز دانسته و تأکید آن بیشتر بر روش مستقیم است. همچنین، این استاندارد سود دریافتی حاصل از سرمایه گذاری و سود و کارمزد حاصل از انتشار اوراق قرضه و وام را برای شرکتهایی که فعالیت اصلی آن سرمایه گذاری نیست می توان به ترتیب جزء فعالیتهای سرمایه گذاری و فعالیتهای تأمین مالی یا هر دو را جزء فعالیتهای عملیاتی و سود پرداختی به سهامداران را می توان جزء فعالیتهای تأمین مالی یا فعالیتهای عملیاتی گزارش نمود.

 

2-3-2-3 طبقه بندی جریان های نقدی براساس نظر کمیته تدوین استانداردهای حسابداری ایران

الزامات مربو ط به نحوه ارائه صور ت جریان وجوه نقد و موارد افشای مربوط در استاندارد حسابداری شماره 2 ایران با عنوان صور ت جریان وجوه نقد تشریح شده است. طبق استاندارد مذکور صورت جریان وجوه نقد باید منعکس کننده جریانهای نقدی طی دوره تحت سرفصلهای اصلی زیر باشد (کمیته تدوین استانداردهای حسابداری، 1385 ):

فعالیتهای عملیاتی

بازده سرمایه گذاریها و سود پرداختی بابت تأمین مالی

مالیات بر درآمد

فعالیتهای سرمایه گذاری

فعالیتهای تأمین مالی

تغییر در نحوه ارائه صورت جریان وجوه نقد توسط کمیته تدوین استانداردهای حسابداری توجیه پذیر بوده به نحوی که روش 5 بخشی نسبت به روش 3 بخشی در تصمیم گیری سرمایه گذاران حرفه ای اطلاعات مفیدی ارائه می کند (اعتمادی و تاری وردی، 1385 ). این استاندارد روش خاصی برای گزارش جریان وجه نقد حاصل از فعالیتهای عملیاتی توصیه نکرده اما در عمل به دلیل کم هزینه بودن و آسان بودن در تهیه جریان وجه نقد حاصل از فعالیتهای عملیاتی روش غیرمستقیم استفاده می شود.

 

2-3-2-3-1 جریان های نقدی حاصل از فعالیتهای عملیاتی

جریانهای نقدی ناشی از فعالیتهای عملیاتی یکی از شاخصهای اصلی ارزیابی این موضوع است که عملیات واحد تجاری تا چه حد به جریانهای وجه نقد کافی جهت بازپرداخت وامها، نگهداشت توان عملیاتی واحد تجاری و پرداخت سود سهام منجر شده و انجام سرمایه گذاریهای جدید را بدون تمسک به منابع مالی خارج از واحد تجاری میسر کرده است که این جریان مکرر و با اهمیت در اغلب واحدهای انتفاعی از طریق فروش محصولات یا ارائه خدمات یعنی از محل مبالغ وصولی از مشتریان، وجوه پرداختی به فروشندگان مواد و کالا و ارائه دهندگان خدمات مورد نیاز، وجوه پرداختی به کارکنان بابت حقوق و دستمزد و سایر پرداختهای نقدی بابت هزینه ها کسب میشود. در واقع، مهمترین و معمول ترین جریان نقدی مرتبط با فعالیت های عملیاتی است که در جهت هدف کسب سود خالص می باشد (کمیته تدوین استانداردهای حسابداری، 1385).

سرمایه گذاران و اعتباردهندگان که تأمین کنندگان اصلی سرمایه شرکت هستند در تصمیم گیریهای خود بیشتر از اطلاعات مربوط به جریانهای نقدی عملیاتی استفاده میکنند، به دلیل اینکه از لحاظ بیان و
 پیش بینی پذیری بازده اوراق بهادار توانمندی زیادی دارند و حاضر نیستند در شرکتی سرمایه گذاری کنند که از فعالیتهای عملیاتیش نقد کافی فراهم نمیشود (یحیایی و همکاران، 2010). با توجه به اینکه جریان وجوه نقد عملیاتی بطور عمده تحت تأثیر سود (زیان) شرکت ها می باشد مبین کیفیت سود است (دستگیر و خدابنده، 1382 ). علاوه بر این، در پژوهشهایی که در رابطه با اهمیت اطلاعات مربوط به جریانهای نقدی و تعهدی در پیش بینی سودهای آتی و بازده سهام انجام شده بیشتر بر جریانهای نقدی عملیاتی نسبت به جریانهای تعهدی تأکید شده است (خدادادی و جان جانی، 1388، تائو وانگ و همکاران، 2010 و جاشو و همکاران،  2008). همچنین، نحوه گزارش اطلاعات مربوط به جریانهای نقدی عملیاتی(روش مستقیم و روش غیرمستقیم) نیز میتواند بر تصمیم های سرمایه گذاران و اعتباردهندگان در پیش بینی قیمت و بازده سهام تأثیرگذار باشد. روش مستقیم به دلیل اینکه دریافتها و پرداختهای نقدی عملیاتی را بطور جداگانه در صورت جریان وجوه نقد گزارش میکند هم در پیش بینی جریانهای نقدی آتی و هم در پیش بینی بازده سهام شرکت اطلاعات مفیدتری نسبت به روش غیرمستقیم ارائه میکند (نیل و همکاران، 2010 ). در پژوهش دیگری نیز برتری بین نحوه گزارش جریانهای نقدی عملیاتی قائل نشده و هر دو روش را برای پیش بینی جریانهای نقدی آتی و بازده سهام مفید میدانند (هاشمی و درویشی، 1387 ). البته روش های مستقیم و غیرمستقیم از اطلاعات صورت سود و زیان که مبتنی بر حسابداری تعهدی می باشد بدست
می آیند که هر دو روش غیرمستقیم می باشند و نامگذاری آن به روش مستقیم صحیح نمی باشد (باباجانی، 1389).

 

2-3-2-3-2 بازده سرمایه گذاری و سود پرداختی بابت تأمین مالی

هیأت استانداردهای حسابداری مالی، سرمایه گذاران و اعتباردهندگان را کسانی معرفی می کند که وجوهی را در شرکت سرمایه گذاری کرده اند و چشم انتظار دریافت سود به عنوان جبران سرمایه گذاری خود هستند. معمولاً وجوهی که به سرمایه گذاران و اعتباردهندگان بابت عواید حاصل از سرمایه گذاری و یا اعتباردهی پرداخت میشود بصورت سود سهام و بهره میباشد که این اطلاعات مرتبط با ساختار سرمایه است و در صورت جریان وجوه نقد در قسمت بازده سرمایه گذاری و سود پرداختی بابت تأمین مالی گزارش میشود (کمیته تدوین استانداردهای حسابداری،1385 ). یکی از مهمترین اجزای این جریان نقدی سود نقدی سهام است. توزیع سود نقدی سهام دارای بار و محتوای اطلاعاتی بر بازار بوده به نحوی که تغییر در میزان توزیع سود نقدی سهام باعث تغییر در قیمت و نهایتاً بازده سهام می شود و سرمایه گذاران از سود سهام به عنوان معیاری برای کسب بازده بیشتر و در نتیجه حداکثر نمودن ثروت خود استفاده میکنند (یحیایی و همکاران، 2010 ). علاوه بر این، مدیران زمانی که چشم اندازهای مالی آتی واحد تجاری را مطلوب
پیش بینی کنند به توزیع سود سهام اقدام میکنند، لذا اعتباردهندگان می توانند از سود سهام به عنوان معیاری از توانایی واحد تجاری در ایفای تعهدات خود در آینده استفاده و در مورد اعطاء اعتبار به آن واحد تجاری تصمیم گیری نمایند (تائووانگ و همکاران، 2010 ). همچنین، استفاده کنندگان اطلاعات مالی از اطلاعات مربوط به هزینه بهره و بازپرداخت آن به منظور ارزیابی توان واحد تجاری در ایفای تعهدات خود در آینده نیز استفاده می کنند. ارزیابی توان واحد تجاری از نظر سرمایه گذاران به این دلیل با اهمیت است که ممکن است شرکت با تهدید ناشی از ناتوانی در بازپرداخت تعهدات در آینده روبرو شود و این ناتوانی باعث
می شود هزینه بهره اخذ وام های جدید و در نتیجه ریسک افزایش یابد که این افزایش ریسک باعث خواهد شد بازار از لحاظ قیمت و بازده سهام از خود واکنش نشان دهد (هندریکسن و و نبردا، 1385 ).

 

2-3-2-3-3 وجوه پرداختی بابت مالیات بر درآمد

وجوه پرداختی بابت مالیات بر درآمد تنها مربوط به پرداختها، علی الحسابها و استرداد مبالغ پرداختی از بابت مالیات بر عملکرد میباشد و شامل مالیاتهای تکلیفی نیست. با توجه به اینکه مالیات زمانی پرداختنی است که سود مشمول مالیات توسط واحد تجاری تحصیل شده باشد و چون مالیات براساس درصدی از سود مشمول مالیات محاسبه میشود میتوان آن را نوعی توزیع سود محسوب و دولت را به عنوان شریک در واحد تجاری قلمداد کرد (شباهنگ، 1381 ) و از آنجایی که توزیع سود سهام برای بازار دارای محتوای اطلاعاتی و تأثیرگذار بر قیمت و بازده سهام میباشد میتوان از وجوه پرداختی بابت مالیات بردرآمد و تطبیق آن با سود مشمول مالیات به عنوان معیاری برای ارزیابی واحد تجاری در جهت کسب سود و بازده بیشتر استفاده نمود.

 

2-3-2-3-4 جریان های نقدی حاصل از فعالیتهای سرمایه گذاری

عملکرد موفق شرکتها میتواند در ایجاد انگیزه اقتصادی سرمایه گذاران و در نتیجه رشد اقتصادی کشور مؤثر باشد. این مهم که به کسب بازده بیشتر برای شرکتها و سرمایه گذاران منجر میشود در گرو افزایش فعالیتهای سرمایه گذاری برای تولید در مقیاس وسیع است. فعالیتهای سرمایه گذاریها بیشتر مرتبط با تحصیل و فروش سرمایه گذاریهای کوتاه مدت و بلندمدت، داراییهای ثابت مشهود و نامشهود و نیز پرداخت و وصول تسهیلات اعطایی به اشخاص مستقل از واحد تجاری بجز کارکنان میباشد (کمیته تدوین استانداردهای حسابداری، 1385 ) که سرمایه گذاران علاوه بر توجه به اهداف و سیاستهای قبلی شرکت در جهت کسب سود و جریانهای نقدی دیدگاههای آتی واحد تجاری را در مورد مکانیزه کردن، توسعه و جایگزینی
ماشین آلات و همچنین سرمایه گذاری های کوتاه مدت و بلندمدت که مولد سودآوری و نقدینگی در واحد تجاری هستند را در تصمیم گیریهای خود به منظور پیش بینی جریانهای نقدی عملیاتی، قیمت و نهایتاً بازده غیرعادی سهام مدنظر قرار میدهند (گارود و هادی،  1998).

 

2-3-2-3-5 جریان های نقدی حاصل از فعالیتهای تأمین مالی

از آنجایی که شرکتها در شکوفایی اقتصاد نقش بسزایی دارند، توجه نمودن به عواملی که باعث رشد و توسعه این شرکتها میشود حائز اهمیت است. دستیابی به این مهم که منجر به کسب بازده بیشتر برای شرکتها و سرمایه گذاران میشود در گرو سرمایه گذاری بیشتر می باشد که برای تحقق بخشیدن به این امر نیاز به تأمین مالی به وسیله شرکتها است. منابع مالی شرکتها معمولاً از طریق وجه نقد حاصل از عملیات (سود)، وجه نقد حاصل از سرمایه گذاری (سهام) و اخذ وام از بانکها و سایر مؤسسات اعتباری (بدهی) تأمین میشود. روشهای تأمین مالی نیز یکی از اصلی ترین حوزه های تصمیم گیری مدیران شرکتها در راستای افزایش ثروت سهامداران به شمار میرود که تأمین مالی از طریق استقراض نسبت به انتشار سهام باعث افزایش بازده سهام می شود (مرادزاده فرد و نادعلی پورمنفرد، 1388 ). بنابراین، با توجه به اینکه تأمین مالی باعث افزایش ریسک و افزایش ریسک باعث تغییر در قیمت و نهایتاً بازده غیرعادی سهام میشود، لذا سرمایه گذاران در هنگام سرمایه گذاری به ساختار سرمایه، توانایی شرکت برای ایجاد وجه نقد لازم در زمینه تأمین مالی برای اجرای برنامه های رشد و توسعه و پرداخت سود سهام و تأثیرات آن بر قیمت و نهایتاً بازده غیرعادی سهام توجه می کنند.

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.